Άνοιγμα στον κόσμο

Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011

Με πολλή αγάπη!

Ακούσατε ακούσατε! Δεν υπάρχει πουθενά μαγκιά...μόνο η ευαισθησία κάποιων που δεν είχαν τίποτα να χάσουν όταν εξέθεταν τη ψυχή τους...Οι υπόλοιποι ας αγχωθούμε ελευθέρως!
http://rapidshare.com/files/446740399/___________________doctor.rar

Βασικά ερωτήματα (αφιερωμένο εις τους πάσης φύσεως καλλιτεχνίζοντες!)

Όταν μια μέρα απήγγειλα σε μια φίλη αποσπάσματα από τα απομνημονεύματά μου μου απηύθηνε την εξής αφοπλιστική ερώτηση: "Καλά μου τα λες αλλά δε πάμε τώρα να κεράσεις κανά φαγητό γιατί δεν έχω μία;" Ωρέ που πάμε ρε; Που πάμε τα πρόβατα;

Υ.Γ. Άτιμες σκληρές γυναίκες! (με τη καλή έννοια...)

Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011

το ξέρεις μ' αρέσεις...

Επειδή λοιπόν αποφάσισε το παληκάρι να εκτεθεί, αποφάσισα κι εγώ να τον σχολιάσω όντας και ο ίδιος εκτεθειμένος εδώ και κάποια χρόνια:
Το ξέρεις μ' αρέσεις (δε το 'ξερα αλλά τώρα που το λες...)
Μα μη με πιστέψεις (γιατί πασά μου;)
Σ' αυτό το κόσμο που μόνος μου ζω
δεν υπάρχουν κανόνες
μα μόνο εξαιρέσεις (ααααχ το παιδί κρίμαααααα! Δε πειράζει τζόγια μου θέλω να 'μαι ο κανόνας)
ααααααααααααααααααα(αυτό το κατανοώ)
η μέρα κυλάει (Χαίρω πολύ Θόδωρας!)
για να ΄ρθει η επόμενη να φέρει σκέψεις μ' άλλον αέρα (ώρα καλή στη πρύμνη σου κι αέρα στα πανιά σου)
και πριν να πιάσεις το νόημα περνάει (που 'ναι τα νόημα οεο;)
στην αγκαλιά μου έλα (δηλαδή σ' αρέσω αλλά να μη σε πιστέψω και να 'ρθω και στην αγκαλιά σου...πριτς!)
είναι καλύτερη απ' της πόλης η δική μου η τρέλα (είμαι σίγουρη!!!)
μα πρόσεξε μη μείνεις εκεί... (πάλι μου τα χαλάς...μα που να μείνω η δόλια;)
το ξέρεις μ΄αρέσεις! (άντε χέσου!)
Και για το γνήσιο της υπογραφής
Ο Ρους των ασμάτων!!!!!!
Υ.Γ: ¨έχετε να αντιπροτείνετε κάτι;"
Βεβαίως!! http://www.youtube.com/watch?v=7aNugsnUuIs&feature=related

Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010

Clean shaven (1994)

Η ιστορία ενός σχιζοφρενή που βγαίνοντας απ' το ίδρυμα προσπαθεί να βρει την υιοθετημένη κόρη του. Καθηλωτική η ερμηνεία του Peter Greene στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αριστοτεχνικός ο τρόπος που οι συντελεστές προσεγγίζουν τη παθολογία της ψύχωσης και δίνουν στο θεατή να κατανοήσει το πόσο τραγικές φιγούρες και πόσο περιθωριοποιημένοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, απρόσμενα καλό το τέλος...Κατά τη γνώμη μου μια πολύ καλή ταινία του καναδικού κινηματογράφου! (αν και η γλώσσα είναι η αγγλική σας συμβουλέυω να κατεβάσετε και τους υπότιτλους).

screenshots

Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010

Συμπέρασμα...

Εσύ θα μου δείχνεις πάντα το πλαίσιο της εικόνας κι εγώ θα στο ανατρέπω...και έτσι θα καταλήξουμε σε κάποιο επαρχιακό καφενείο, δυο ιλαροί και αδαείς βρωμόγεροι, γυμνοί απ' τις αλήθειες που ταλάνιζαν συνεχώς τα ένδοξα χρόνια μας, να πίνουμε τα ουζάκια μας και να κρυφογελάμε με τους νέους Μαγγελάνους που ασπάστηκαν την πάλαι ποτέ εύρωστη κράση μας και ξεκινούν με την αναγκαία πλάνη του ταξιδευτή να κατακτήσουν τη ζωή, τη μυστήρια και απόρθητη...

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Άσε τη φράση να πάρει ανάσα...

Μείζον λάθος...στο ντορό της εποχής αιχμαλωτίζουμε φράσεις πηγαίου συναισθηματισμού όπως: "μωρό μου", "σ αγαπώ" στη σκοτεινή φυλακή μιας υστερόβουλης βιασύνης, εγκλωβισμένοι σε μια προσμονή άμεσης ανταπόδωσης. Ξεχάσαμε ότι ο χρόνος δεν έχει ουσιαστικό αντίκρισμα σ' αυτά τα επίπεδα και περιμένουμε ανυπόμονοι τα ρέστα. Φτωχέ μου φίλε...δε μετριέται η ζωή με κέρματα!

Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010

Τι ακριβώς γιορτάζουμε;

"Χρονιάρα μέρα" σήμερα και μ' έχουν πιάσει τα διαόλια μου! Το μεγαλοπρεπές "ΝΑΙ" απέναντι στους ξενοτραφείς αδηφάγους Χιτλερίσκους είναι γεγονός, το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο ΔΝΤ, οι 60άρηδες έχουν χωθεί στα διαμερισματάκια τους, έχοντας απλώσει τις λαβωμένες τους φτερούγες πάνω απ' τα υπερήλικα βλαστάρια τους (τρομάρα τους κι αυτών), οι τοπικοί προύχοντες ερίζουν για το ποιος θα προλλάβει να πάρει το τελευταίο μεζεδάκι από τα ταμεία της τοπικής αυτοδιοίκησης, ο Γιωργάκης χρησιμοποιεί ψευτοδιλήμματα πρόωρων εκλογών για να πείσει το κοπάδι ότι το ξεπούλημά του σε ξένο τσοπάνη είναι μονόδρομος . Και ιδού στη τούρλα του μεσημεριού μια ακόμη αργία, ένα ακόμη διάλειμμα στη διαλυμένη χώρα, μια πρόφαση ανάμνησης και ευγνωμοσύνης στον ανώνυμο ρομαντικό βλάκα που έπεσε στα πεδία των μαχών για να παραδώσει τo τόπο στους ανίκανους, δίχως έμπνευση κι αγάπη, απογόνους του. Άγνωστε στρατιώτη μάθε ότι ο μόνος που σήμερα κλαίει με ευγνωμοσύνη για το χαμό σου είναι το δεντράκι που φύτρωσε στη ποτισμένη απ' το αίμα σου γη...αλλά που θα πάει, θα το ξεκάνουμε κι αυτό!