Clean shaven (1994)

Η ιστορία ενός σχιζοφρενή που βγαίνοντας απ' το ίδρυμα προσπαθεί να βρει την υιοθετημένη κόρη του. Καθηλωτική η ερμηνεία του Peter Greene στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αριστοτεχνικός ο τρόπος που οι συντελεστές προσεγγίζουν τη παθολογία της ψύχωσης και δίνουν στο θεατή να κατανοήσει το πόσο τραγικές φιγούρες και πόσο περιθωριοποιημένοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, απρόσμενα καλό το τέλος...Κατά τη γνώμη μου μια πολύ καλή ταινία του καναδικού κινηματογράφου! (αν και η γλώσσα είναι η αγγλική σας συμβουλέυω να κατεβάσετε και τους υπότιτλους).

screenshots





Links

http://rapidshare.com/files/99274643/Clean.Shaven.1994.DVDRip.XviD.part1...
http://rapidshare.com/files/99276542/Clean.Shaven.1994.DVDRip.XviD.part2...
http://rapidshare.com/files/99278474/Clean.Shaven.1994.DVDRip.XviD.part3...
http://rapidshare.com/files/99283031/Clean.Shaven.1994.DVDRip.XviD.part4...
http://rapidshare.com/files/99267283/Clean.Shaven.1994.DVDRip.XviD.part5...
http://rapidshare.com/files/99269234/Clean.Shaven.1994.DVDRip.XviD.part6...
http://rapidshare.com/files/99270997/Clean.Shaven.1994.DVDRip.XviD.part7...
http://rapidshare.com/files/99272435/Clean.Shaven.1994.DVDRip.XviD.part8...


Υπότιτλοι στα αγγλικά (αφενός δεν είναι πολλοί, αφετέρου βαρέθηκα να μεταφράζω)

http://rapidshare.com/files/437285593/Clean.Shaven.1994.iNTERNAL.CE.DVDRip.XviD-PARTiCLE.rar

Συμπέρασμα...

Εσύ θα μου δείχνεις πάντα το πλαίσιο της εικόνας κι εγώ θα στο ανατρέπω...και έτσι θα καταλήξουμε σε κάποιο επαρχιακό καφενείο, δυο ιλαροί και αδαείς βρωμόγεροι, γυμνοί απ' τις αλήθειες που ταλάνιζαν συνεχώς τα ένδοξα χρόνια μας, να πίνουμε τα ουζάκια μας και να κρυφογελάμε με τους νέους Μαγγελάνους που ασπάστηκαν την πάλαι ποτέ εύρωστη κράση μας και ξεκινούν με την αναγκαία πλάνη του ταξιδευτή να κατακτήσουν τη ζωή, τη μυστήρια και απόρθητη...

Άσε τη φράση να πάρει ανάσα...

Μείζον λάθος...στο ντορό της εποχής αιχμαλωτίζουμε φράσεις πηγαίου συναισθηματισμού όπως: "μωρό μου", "σ αγαπώ" στη σκοτεινή φυλακή μιας υστερόβουλης βιασύνης, εγκλωβισμένοι σε μια προσμονή άμεσης ανταπόδωσης. Ξεχάσαμε ότι ο χρόνος δεν έχει ουσιαστικό αντίκρισμα σ' αυτά τα επίπεδα και περιμένουμε ανυπόμονοι τα ρέστα. Φτωχέ μου φίλε...δε μετριέται η ζωή με κέρματα!

Τι ακριβώς γιορτάζουμε;

"Χρονιάρα μέρα" σήμερα και μ' έχουν πιάσει τα διαόλια μου! Το μεγαλοπρεπές "ΝΑΙ" απέναντι στους ξενοτραφείς αδηφάγους Χιτλερίσκους είναι γεγονός, το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο ΔΝΤ, οι 60άρηδες έχουν χωθεί στα διαμερισματάκια τους, έχοντας απλώσει τις λαβωμένες τους φτερούγες πάνω απ' τα υπερήλικα βλαστάρια τους (τρομάρα τους κι αυτών), οι τοπικοί προύχοντες ερίζουν για το ποιος θα προλλάβει να πάρει το τελευταίο μεζεδάκι από τα ταμεία της τοπικής αυτοδιοίκησης, ο Γιωργάκης χρησιμοποιεί ψευτοδιλήμματα πρόωρων εκλογών για να πείσει το κοπάδι ότι το ξεπούλημά του σε ξένο τσοπάνη είναι μονόδρομος . Και ιδού στη τούρλα του μεσημεριού μια ακόμη αργία, ένα ακόμη διάλειμμα στη διαλυμένη χώρα, μια πρόφαση ανάμνησης και ευγνωμοσύνης στον ανώνυμο ρομαντικό βλάκα που έπεσε στα πεδία των μαχών για να παραδώσει τo τόπο στους ανίκανους, δίχως έμπνευση κι αγάπη, απογόνους του. Άγνωστε στρατιώτη μάθε ότι ο μόνος που σήμερα κλαίει με ευγνωμοσύνη για το χαμό σου είναι το δεντράκι που φύτρωσε στη ποτισμένη απ' το αίμα σου γη...αλλά που θα πάει, θα το ξεκάνουμε κι αυτό!

Jim Croce

Βρε παιδί μου κάποιοι άνθρωποι δεν είναι για εδώ!! Τους πέρνει ο παράδεισος γρήγορα, για να μη δουν άσχημα έργα, μαζί με τα ρομάτζα τους...Σα κάτι να ξέρει αυτός ο άτιμος ο κατσκευατής και αφήνει το οικοδόμημα αστόλιστο, γιατί ίσως και ο ίδιος συγκινείται με αυτά τα διαμάντια και τυφλώνεται απ' τη λάμψη τους ή γιατί και το ίδιο το οικοδόμημα έγινε για να επιβιώνει οδηγούμενο από τυφλούς, ανίσχυρο και θνησιγενές. Είναι μάλλον το ίδιο με το δάσκαλο που δηλώνει ότι θα ήθελε ο μαθητής του να γίνει καλύτερος, αλλά, όταν βλέπει αυτό να παίρνει σάρκα και οστά, προτιμά να τον γυρίσει στα εξ ων συνετέθει. Τι να κάνουμε...έχει κι Αυτός αδυναμίες, κατ' εικόνα και ομοίωση γαρ...


http://www.youtube.com/watch?v=1bA1j8quV64

Εκείνος κι εκείνος

Τι θα μπορούσε άραγε μια γεμάτη ζωή να σου καλύψει εκτός από στέγη και επαγγελματική γαλήνη (τα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, τροφοδοτούν μια μείζονα φενάκη); Όλα τα υπόλοιπα! Την ανάγκη σου να επικοινωνείς, να φλερτάρεις, να κοροιδεύεις, να ρεμβάζεις, να συντροφεύεις, να ανέχεσαι, να υπάρχεις με όλες τις άλλες σου διαστάσεις, πλην της υλικής. Εκείνος κι εκείνος...ένα από τα φροντιστήρια της παλιάς ελληνικής τηλεόρασης, που πρωτοπαρουσιάστηκε γύρω στα 1974 και μετά ξαναβγήκε στη φόρα σαν ριμέικ (με τους ίδιους ηθοποιούς ευτυχώς) τη δεκαετία του 80. Θυμήθηκα λοιπόν βλέποντας τη σειρά το στίχο του Ρασούλη:
Όταν χάμω την αράζω
και κοιτώ τον ουρανό
όλοι λεν πως τεμπελιάζω
μα εγώ στη μοίρα τους μιλώ.
Μη φωνάζεις πως χαζεύω
σα με βλέπεις να γυρνώ
την αγάπη μου μαζεύω
μέσα απ' το σκουπιδαριό

Θείε Γιώργο, θείε Βασίλη, δεν είναι αλήθεια τραγικό να διοχετεύουμε όλη μας τη φαντασία σε τεχνάσματα δημιουργίας λήθης (βλ. λεφτά, μόστρα , δουλειά, καριέρα) μόνο και μόνο για να ξαναζούμε τα ίδια λάθη, επειδή η έμπνευσή μας δε δύναται να μας πάει ένα βήμα πιο κάτω ;

http://rapidshare.com/files/421029442/Ekeinos_ki_ekeinos.part01.rar
http://rapidshare.com/files/421032886/Ekeinos_ki_ekeinos.part02.rar
http://rapidshare.com/files/421036161/Ekeinos_ki_ekeinos.part03.rar
http://rapidshare.com/files/421039475/Ekeinos_ki_ekeinos.part04.rar
http://rapidshare.com/files/421043110/Ekeinos_ki_ekeinos.part05.rar
http://rapidshare.com/files/421046371/Ekeinos_ki_ekeinos.part06.rar
http://rapidshare.com/files/421049858/Ekeinos_ki_ekeinos.part07.rar
http://rapidshare.com/files/421053660/Ekeinos_ki_ekeinos.part08.rar
http://rapidshare.com/files/421057530/Ekeinos_ki_ekeinos.part09.rar
http://rapidshare.com/files/421061282/Ekeinos_ki_ekeinos.part10.rar
http://rapidshare.com/files/421064291/Ekeinos_ki_ekeinos.part11.rar
http://rapidshare.com/files/421067148/Ekeinos_ki_ekeinos.part12.rar
http://rapidshare.com/files/421070058/Ekeinos_ki_ekeinos.part13.rar
http://rapidshare.com/files/427928788/Ekeinos_ki_ekeinos.part14.rar
http://rapidshare.com/files/421073786/Ekeinos_ki_ekeinos.part15.rar
http://rapidshare.com/files/421076706/Ekeinos_ki_ekeinos.part16.rar
http://rapidshare.com/files/421079373/Ekeinos_ki_ekeinos.part17.rar
http://rapidshare.com/files/421081708/Ekeinos_ki_ekeinos.part18.rar
http://rapidshare.com/files/421084109/Ekeinos_ki_ekeinos.part19.rar
http://rapidshare.com/files/421086662/Ekeinos_ki_ekeinos.part20.rar
http://rapidshare.com/files/421089706/Ekeinos_ki_ekeinos.part21.rar
http://rapidshare.com/files/421093698/Ekeinos_ki_ekeinos.part22.rar
http://rapidshare.com/files/421096866/Ekeinos_ki_ekeinos.part23.rar
http://rapidshare.com/files/421122725/Ekeinos_ki_ekeinos.part24.rar
http://rapidshare.com/files/421125669/Ekeinos_ki_ekeinos.part25.rar
http://rapidshare.com/files/421128218/Ekeinos_ki_ekeinos.part26.rar
http://rapidshare.com/files/421131325/Ekeinos_ki_ekeinos.part27.rar
http://rapidshare.com/files/421134390/Ekeinos_ki_ekeinos.part28.rar
http://rapidshare.com/files/421137176/Ekeinos_ki_ekeinos.part29.rar
http://rapidshare.com/files/421139945/Ekeinos_ki_ekeinos.part30.rar
http://rapidshare.com/files/421142825/Ekeinos_ki_ekeinos.part31.rar
http://rapidshare.com/files/421146266/Ekeinos_ki_ekeinos.part32.rar
http://rapidshare.com/files/421149653/Ekeinos_ki_ekeinos.part33.rar
http://rapidshare.com/files/421153097/Ekeinos_ki_ekeinos.part34.rar
http://rapidshare.com/files/421156221/Ekeinos_ki_ekeinos.part35.rar
http://rapidshare.com/files/421159567/Ekeinos_ki_ekeinos.part36.rar
http://rapidshare.com/files/421162653/Ekeinos_ki_ekeinos.part37.rar
http://rapidshare.com/files/421165775/Ekeinos_ki_ekeinos.part38.rar
http://rapidshare.com/files/421168574/Ekeinos_ki_ekeinos.part39.rar
http://rapidshare.com/files/421171428/Ekeinos_ki_ekeinos.part40.rar
http://rapidshare.com/files/421174978/Ekeinos_ki_ekeinos.part41.rar
http://rapidshare.com/files/421178270/Ekeinos_ki_ekeinos.part42.rar
http://rapidshare.com/files/421181533/Ekeinos_ki_ekeinos.part43.rar
http://rapidshare.com/files/421184607/Ekeinos_ki_ekeinos.part44.rar
http://rapidshare.com/files/421187528/Ekeinos_ki_ekeinos.part45.rar
http://rapidshare.com/files/421191205/Ekeinos_ki_ekeinos.part46.rar

Η ζωτικότητα της αυτοδικαίωσης

Στη αρχή έβλεπε μόνο μια μορφή. Μετά αυτό μετουσιώθηκε, πολλαπλασιάστηκε, έγινε οι εικόνες του παρελθόντος χρόνου, ήχοι, μυρωδιές που κρατιόνταν πεισματικά κάτω από το πρώτο πλάνο κάτι τσαλακωμένων χειρόγραφων, γιατί είχαν χαραχτεί με τη μαγική μελάνη της υποσυνείδητης ύπαρξής του.
Είπε: "όλα σωστά έγιναν", γέλασε και άναψε ένα ακόμα τσιγάρο, μειώνοντας συγχρόνως την ένταση της πατρικής φωνής που αφόριζε: "ε ρε ένας πόλεμος που σας χρειάζεται!". Αξιολόγησε ως νικηφόρα μια ακόμη μάχη , σήκωσε περήφανα το ποτήρι, ήπιε τη τελευταία γουλιά και μετά παραδόθηκε λιπόθυμος στην αγκαλιά του Μορφέα για τα περαιτέρω. Το επόμενο πρωί ήταν πάλι δραστήριος και καλά προστατευμένος στη σκιά της φίλιας σιωπής του.

Classical light

Κάθησα πάλι κάτω (εννοώ πολύ κάτω), έβαλα τη λευκή περούκα με τις μπούκλες και ξαναβρήκα μουσικές! Το πολυγραφότατο και θρήσκο Μπαχ με τις καντάτες του και τα ωραία του πολυφωνικά, τους ρομαντικούς (Βιβάλντι και βάλε), τον Μπραμς με τα γύφτικα βιολιά, τον επηρρεασμένο από το ιταλικό μπαρόκ Χέντελ, τον Μότσαρτ (πες τα Χρυσόστομε!!), τον αυτοκτονικό Σούμαν (που να είσαι μαζί του στο τρελάδικο και να γουστάρεις), τον μάστορα του βαλς Στράους, τον άτακτο Τάρεγκα (που στη πρώτη ευκαιρία το έσκαγε με τα τσιγγάνικα μπουλούκια) και όλους τους άλλους παπούδες του 18ου κυρίως αιώνα της ευρωπαικής κουλτούρας, αλλά και κάτι δικούς μας νεώτερους (Σκαλκώτα, Φάμπα, Μαυρουδή) που απέδειξαν πόσο επάξια μπορεί να σταθεί η ελληνική παράδοση πάνω στους κλασικίζοντες δρόμους της παλιάς Ευρωπαικής ηπείρου। Καλή ακρόαση!

http://rapidshare.com/files/414704739/_________________-_________.part1.rar.html
http://rapidshare.com/files/414786463/_________________-_________.part2.rar.html
http://rapidshare.com/files/414784782/_________________-_________.part3.rar.html
http://rapidshare.com/files/414782190/_________________-_________.part4.rar.html
http://rapidshare.com/files/414719035/_________________-_________.part5.rar.html
http://rapidshare.com/files/414718579/_________________-_________.part6.rar.html

Ο ήχος στο κινηματογράφο...

Η έβδομη τέχνη είχε πάντα ηχητικό φόντο...μουσικές που γράφτηκαν ή προϋπήρχαν και στήριξαν κατά καιρούς την εικόνα, μάλιστα κάποιες φορές έγιναν οι πρωταγωνιστές, βγήκαν μπροστά και κέρδισαν τις εντυπώσεις, χρωματίζοντας ερμηνείες και φωτογραφία!
Τι ξεχωρίζω απ' όλα; Την εικόνα ή τον ήχο; Δύσκολο να πεις αλήθεια...η μαγεία είναι στις περισσότερες περιπτώσεις ότι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι το ένα του άλλου και ταυτόχρονα αν τα απομονώσεις σου βγάζουν εξίσου ισχυρό συναίσθημα, τόσο, που κάτι παραπάνω από δίδυμη γένεση το λες!

http://rapidshare.com/files/396817612/kinimatografos.rar.html

Ορισμοί

Μυαλό: Σύνολο ηλεκτροφόρων καλωδίων μη επαρκούς μόνωσης. Η στοιχειώδης έστω λειτουργία του μπορεί να οδηγήσει εύκολα σε βραχυκύκλωμα.
Άνθρωπος: ελπίζω όχι ο "κατ' εικόνα και ομοίωση" του δημιουργού του.
Ζωή: Ουσιαστικό αλλά και, κατά πλάνην οικτρά των περισσοτέρων, δεδομένο.(Επίσης μια φίλη μου).
Τέχνη: Εργαλείο μείζονος ψυχοθεραπείας, αλλά και πεδίο βάναυσης ασέλγειας των σφετεριστών της.
Γυναίκα: Δε γνωρίζω είμαι άντρας.
Άντρας: Το θλιβερό υποκείμενο που πάντα θα ήθελε να είναι γυναίκα.
Φιλοσοφία: Το προνόμιο των άεργων
Αγάπη: Το προνόμιο των αγωνιστών.
Ιστορία: Η αέναη επανάληψη του ανθρώπινου λάθους.
Αυθεντικός: Ο, κατά περιόδους έστω, έχων ώτα, ακούειν
Συναίσθημα: Το αποτέλεσμα της αυθεντικότητας
Ελευθερία: Το αποτέλεσμα του συναισθήματος.

Η αδυναμία μας να υπάρχουμε (ή αλλιώς γύρω-γύρω όλοι στη μέση η ουρά μας...)

-Θέλεις να ζεις;
-Βεβαίως θέλω! Θέλω να είμαι αυτεξούσιος, θέλω να ρυθμίζω τη ζωή μου, δε θέλω να βλέπω ανθρώπους εγκλωβισμένους στις αντιλήψεις τους, θέλω να είμαι ευέλικτος!
-Ναι αλλά εγώ σε ρώτησα για ένα "θέλω" και εσύ μου πολλαπλασίασες το ρήμα και μου τα έμπλεξες λίγο...
-Μα αφού μπορώ!
-Μη γίνεσαι ανόητος, βάλε στην εξίσωση σου τον "άγνωστο χ" και προχώρα, δέξου επίσης ότι μπορεί να είναι και μια εξίσωση που δε θα λυθεί ποτέ και στο μεταξύ εσύ μπορεί να έχεις χάσει καμιά πενηνταριά χρονάκια, απτά και όμορφα, μουτζαλιάζοντας ένα παλιόχαρτο!
-Μα αφού φαντασιώνομαι ότι...
-Ε κάνε τη καθημερινότητά σου τέχνη και διοχέτευσε εκεί τις φαντασιώσεις σου!
-Μα την έχω την εικόνα στο μυαλό μου και έχω και τα υλικά να τη τροφοδοτήσω...
-Εγώ λέω να τροφοδοτήσεις τη παραδοχή της εγγενούς αδυναμίας σου να καλλιεργείς διαρκώς τη μαγική φασολιά όπως ο Τζακ, αλλιώς το μόνο που θα καταφέρεις είναι να θυμώνεις ξανά και ξανά με την αποτυχία σου!
-Ξέρεις εγώ...
-Τα δευτερόλεπτα περνάνε...θέλεις να ζεις;

Επιμύθιο:

Φαύλους κύκλους κάνει εντός μου
η εικόνα αυτού του κόσμου
μέσα στα στρεβλά όνειρά μου
κυνηγάω την ουρά μου

Και τι;

Με χρέωσε κάποιος δι 'ανάρμοστη συμπεριφορά! Και μετά κι άλλος...κι άλλος...και πήγε λέγοντας...Κι εγώ τα εισέπρατα με τόση αγάπη που, πάνω στο "γεια μας", ήμουν έτοιμος να ξαναχερωθώ τα πάντα! Όλοι γύρω μου έσκουζαν...μια παραφωνία... ένα πράμα πωπω! Και μετά η αγωνία μου είχε εξαντληθεί σε ένα ορχηστρικό του Ανδριόπουλου, ανάβοντας ένα τσιγαράκι και κάνοντας μια σπονδή τω αγνώστω Θεώ (θέλει υπογεγραμμένη;)! Καλοκαίρι στην αρχή του...νοσταλγώ παλιές εκδρομές, τότε που οι μεταφυσικές μου ανησυχίες εξαντλούνταν στο αν θα συνεχίσει να με θέλει η γκόμενα (και τώρα το ίδιο κάνω αλλά ΩΡΙΜΑΣΑ πλέον και φοβάμαι να το παραδεχτώ...και καλά με απασχολούν άλλα σοβαρότερα!)...

Μαθήματα πατριδογνωσίας

Ανθρωπιά και συναίσθημα...από την Ήπειρο ως τη Καππαδοκία, από τη Θράκη ως το νοτιότερο άκρο της Κρήτης! Η πολυχρωμία που έχουμε ξεχάσει, οι ίδιοι Βυζαντινοί δρόμοι που σε προσκαλούν να τους διαβείς χωρίς φόβο Θεού και πίστεως...το χρώμα της Ελλάδας, που έχουμε μισήσει και τη κακοποιούμε δοθείσης ευκαιρίας। Η μελωδίες που χάνονται στα βάθη των αιώνων και αναβιώνουν από καιρό εις καιρόν από παλιούς και νέους πιστούς! Το ιερό προσκύνημα του Σεφέρη του Ελύτη, του Καζαντζάκη, του Παλαμά, του Παπαδιαμάντη και των άλλων εμπνευσμένων ψυχών που πέρασαν από τούτο τον πολύπαθο τόπο, τoν εκ πολλών πειναλέων βαλλόμενο (φιλέτο γαρ) που κινδυνεύει να ξεχάσει το παρελθόν και τις ρίζες του...
http://rapidshare.com/files/391860870/______________________.part1.rar.html
http://rapidshare.com/files/391861054/______________________.part2.rar.html
http://rapidshare.com/files/391889919/______________________.part3.rar.html

Ποιος μίλησε για σοβαρότητα;

...με αφοσίωση και σεβασμό στο γνήσιο λαϊκό τραγούδι (το τελευταίο χωρίς πλάκα με πωρώνει)
http://rapidshare.com/files/389187307/frg001.rar.html
http://rapidshare.com/files/389187309/computer_love.rar.html

Χωρίς ψωμί και δίχως καρυοφύλλι...

Έρχεται σιγά σιγά το πλήρωμα του χρόνου να θυμηθούμε ξανά την αλφαβήτα! Κάποιοι το λεν αφανισμό, καταπίεση, οπισθοδρόμηση, οικονομική κρίση και άλλα κουφά...θου Κύριε ου γαρ οίδασι τι ποιούσι! Ε λοιπόν όχι αγαπητοί μου αρνούμαι να ψηφίσω δυστυχία τεχνηέντως φτιαγμένη, είμαι ένα βήμα μπροστά σας όπως πάντα! Πάντα δινόμουν εξ ολοκλήρου, πάντα έβαζα το συναίσθημά μου πρώτο, πάντα είχα χρόνο να ακούσω τον άλλο! Και όχι κύριοι, αγώνας δεν είναι το δίκιο του εργάτη, γιατί απλά δεν υπήρχε ποτέ στη συνείδησή μου αγώνας, ούτε ποτέ θεώρησα ότι έπρεπε κάπου να αποδείξω ότι έχω δίκιο, αλλά ούτε ποτέ μου υπήρξα εργάτης κανενός παρά μόνο υπηρέτης της ψυχής μου, της καθαρής και αδούλωτης! Όλα τα υπόλοιπα θεωρώ ότι είναι τεχνικές εξευτελισμού της ουσίας μας σαν άνθρωποι και μέθοδοι χαμερπούς κέρδους και όποιος ψαρώσει ψάρωσε! Δε πεινάω μεν, αλλά δε θα γίνω και τιμητής όσων είναι πλουσιότεροι από εμένα, μακάρι να τα έχουν αλλά και να τα χαίρονται όπως τα χαίρομαι εγώ! Εμένα το είναι μου μεγαλώνει όταν ακούω ένα τραγούδι, όταν δέχομαι ένα χάδι, όταν με κοιτούν στα μάτια...
"Χωρίς ψωμί και δίχως καρυοφύλλι
μονάχος θα μιλήσεις στο Θεό
Μια Κυριακή ξημέρωμα Βαγιών
Εσύ φωτιά κι ο κόσμος το φιτίλι.."

Καλημέρα!

Είμαι ακόμα ζωντανός! Τους τη χαρίζω, μου τη χαρίζουν, ισορροπώ μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας όπως πάντα...εκτίθεμαι ακόμα, αυτό έχει σημασία! Περνώ μυστήρια, πλημμυρίζω από αχ (και βαχ), αυτοσαρκάζομαι, ζω! Μη πάτε αύριο στη δουλειά ψυχή τε και σώματι, αφήστε μια έννοια σας απ΄έξω, καβάτζα, να ασχοληθεί με ό,τι της κατέβει!
Μακάρι να την έχω πάντα αυτή τη πολυτέλεια, έχει το χρώμα της...καλή ακρόαση!

(ΥΓ...άτιμη άνοιξη με τις συναισθηματικές σου αλλεργίες!!)
http://rapidshare.com/files/372414998/trag.part1.rar
http://rapidshare.com/files/372414999/trag.part2.rar

Εξαιρέσεις

Ήταν μόλις 15 Μαΐων, αλλά είχε το χάρισμα! Τα χέρια του χόρευαν στον αχανή βραχίονα του κοντραμπάσου και είχε ήδη κερδίσει την αύρα αυτή των ξωτικών, που περνούν θυελλωδώς από τούτη τη ζωή, για να μας θυμίζουν ότι, όταν κάποιος θέλει να απλώσει χαλί τη ψυχούλα του για να τη θαυμάσουν οι άλλοι, γίνεται αυτόφωτος!
Ξεχάστηκα στα αυτοσχέδια μονοπάτια της μουσικής των νέγρων, θυμήθηκα τα δικά μου. Ήταν και η βδομάδα των παθών, είχα κι εγώ το δικό μου πάθος που με ταλάνιζε, ποιος ξέρει; Ξεχωριστή βραδιά, με ένα φεγγάρι βάσανο να μου θυμίζει να τη κάνω με τη πρώτη ευκαιρία και να παίρνω τους δρόμους!
Κατέβηκα πεζός μετά στο σπίτι, με το μυαλό καρφωμένο στους λίγους αυτούς πιτσιρικάδες που, περνώντας τη δική τους ξεχωριστή ήσυχη εφηβεία, αντιστέκονται ακόμα στους βιαστικούς καιρούς!

Πάμε ξανά

Καθόμουν στο διπλανό παρκάκι και σκεφτόμουν γλυκά για αγαπημένα πρόσωπα. Ανθρώπους που τους θύμωσα και μετά απλά μπήκα εμβόλιμος για λίγο στους διαδρόμους του μυαλού τους και τους ερωτεύητκα ξανά απ΄την αρχή...τόσο απλά! Με βοηθά η μουσική, με βοηθά η ησυχία, με βοηθούν οι ποιητές, με βοηθά η κυκλοθυμία της εναλλαγής της μέρας με τη νύχτα. Στρογγυλεύονται όλα παιδί μου με το καιρό και σου μένει μια γλύκα στη γεύση, η πεμπτουσία ίσως της επικοινωνίας, το να σώνεται η ανάσα σου σε μια αγκαλιά, σε μια ματιά, το να ξεχνάς την ύπαρξή σου στη γκριμάτσα του άλλου, γιατί έτσι...
-Και μετά;
-Μετά; Τι θα πει μετά;
-Μα εσύ είσαι εσύ!
-Μη με ενοχλείς! Ανατέλλω!

Μαρτυρίες ενός κοινού θνητού

Την είδαμε σωτήρες και ψάχνουμε να τους δικαιολογήσουμε όλους! Και εσύ αδερφέ μου εαυτέ τι θα κάνεις με το δικό σου κομμάτι; Τα έλυσες όλα μου φαίνεται και ασχολείσαι με αηδίες...ασχολήσου δε πειράζει, το Ον είναι σοφό, έχει τη διορατικότητα που δεν έχεις, είναι φιλεύσπλαχνο, ό,τι του ζητάς θα στο δίνει εις τους αιώνας των αιώνων! Θα γίνεις απατεώνας και θα διψάς για ξεφτίλα και θα την έχεις, θα παραληρείς στο μεγαλείο σου και θα σου κάνει ενέσεις με ψευδαισθήσεις μεγαλείου, θα θες δυστυχία και θα στη προσφέρει απλόχερα, μέχρι να εξουθενωθείς ! Κι αν φτάσεις κοντά στα θέλω σου; Ααααα! Όλα κι όλα! Εκεί γίνεσαι αδελφός με το Ον, περνάς στο πάνθεον, εύκολα πράγματα είναι αυτά; Εσύ είσαι θνητός, έχεις πάθη! Κι αν προσπαθήσεις να συμφιλιωθείς με τα πάθη σου; Το τελευταίο που είδα να αποκτά τέτοιου είδους μακρινή συγγένεια με το Ον, τον θαύμασα για το τρίτο του μάτι!

Lamento

Ξέρεις τι;
Ξεχάστηκες στο πρόβλημά σου και δε με κοιτάς πλέον στα μάτια. Η ομορφιά της απλότητας δε σου φτάνει, νομίζεις ότι την έχεις στο τσεπάκι. Θρηνείς για πρόσωπα ανύπαρκτα κι αυτά σε βλέπουν από εκεί που είναι και θρηνούν με την ανοησία σου, αρέσκεσαι να έχεις πληγές που χένουν! Ακούς ανόητε; Χάζεψες στη ψευδαίσθηση της ανεξαρτησίας σου! Δεν είσαι ανεξάρτητος, ποτέ δεν ήσουν και το χειρότερο είναι ότι το πολεμάς. Κάνε διάλειμμα με τη πάρτη σου...αυτό σου φταίει Δε κοιτάς τη ήσυχη δύναμη της θάλασσας, το μυαλό σου κόλλησε, δε μαθαίνεις! Ξόμεινες μετεξαστέος στα θρανία, πίστεψες ότι όλα είναι πόλεμος, πήρες το τουφέκι, πορώθηκες, πολώθηκες. Τα έδωσες όλα στην ιδέα σου, δε διασκορπίζεσαι πλέον. Νομίζεις ότι όλα μπορείς να τα ελέγξεις και ξεχνάς το καπετάνιο που άφησε το καράβι του, χτυπημένο απ' τους αέριδες, να το βγάλει ο καιρός εκεί που ποθεί. Τον ξέχασες το καιρό, ξέχασες πόσο πεπερασμένος είσαι, κοιτάς το μικρόκοσμό σου με μεγεθυντικό φακό, κι ο χρόνος σε ξέχασε κι αυτός. Θα πεθάνεις βλάκα τ' ακούς; Θα πεθάνεις νομίζοντας ότι θα σε σώσει η θρησκεία σου, ο θεός που πιστεύεις. Μύωπα που διυλίζεις το κώνωπα, δυστυχισμένε άνθρωπε, ερωτεύσου, ζήσε, ηρέμησε, μη τρέχεις, κανείς ποτέ δε πρόκειται να σε δικαιώσει γι αυτή σου τη κούρσα, μην έχεις ψευδαισθήσεις!!

Η μέθη της σημειολογίας

-Θέλετε να παίξουμε με τις λέξεις;
-Θα κατανοήσω κάτι;
-Όχι αλλά θα σας μείνει η ικανοποίηση του τζόγου!
-Ποτέ μου δεν υπήρξα χαρτόμουτρο...
-Μη το λέτε! Στις σωστές του δόσεις κάνει καλό!
-Γι αυτό τη τελευταία φορά που βγήκα απ' το καζίνο χαμένος γελούσα;
-Σας παρακαλώ! Μην κοροϊδεύετε!
-Ωραία μοιράστε...
-Αλκοόλ;
-Όχι θα μεθύσω απ΄το παιχνίδι
-Βλέπω μπαίνετε γρήγορα στο νόημα...

Ευτυχείς συγκυρίες

Βρήκα μια μέρα στο δρόμο κάποιον που, σαν και μένα, του άρεσε να βγάζει το πάθος του βόλτα στο δρόμο χωρίς περιλαίμιο.
Σχεδιάσαμε μαζί τη μηχανή του Ζορμπά και μετά είδαμε το δημιούργημά μας να κατρακυλάει στο κενό. Ήτανε κάτι σαν πυροτέχνημα που του βάζεις φωτιά και απολαμβάνεις τη τρελή του πορεία στους χάρτες των αστρονόμων.
Μετά τραβήξαμε αγκαλιά στο μονοπάτι του παραδείσου με την ιλαρότητα του δημιουργού που εντυπωσιάζεται από το έργο του.
Κανείς δε μας ζήτησε διαβατήριο για να μπούμε...

Οι ζωές των άλλων

Οι ζωές των πολλών εξελίσσονται στο προσκήνιο...σενάρια, ρόλοι, ίντριγκες και αντιπαραθέσεις δίνουν και παίρνουν, με απότερο σκοπό την ηθική δικαίωση του ηθοποιού (έρχεται άραγε ποτέ;). Οι κουίντες γεμάτες επίδοξους θεατρίνους που διψούν για καταξίωση.
Είναι όμως και οι άλλοι, που η μοίρα όρισε να κάθονται στη πλατεία του μικρού αυτού θεάτρου, το φιλοθεάμον κοινό, οι εραστές της ζωής. Αυτοί παρατηρούν, βιώνουν τα συναισθήματα, ο καθένας με τον δικό του μοναδικό τρόπο, χωρίς να έχουν το άγχος του πρωταγωνιστή και τα καταγράφουν στο χαρτί, στο καναβάτσο, στο πεντάγραμμο ή στο μυαλό τους. Είναι αυτοί που δίνουν νόημα σε τούτη τη παράσταση με το χειροκρότημα ή την αποδοκιμασία τους και φεύγοντας έχουν αφήσει το στίγμα τους, ζώντας στα γεμάτα την ιδιόμορφη αυτή ασκητική του θεατρόφιλου που παραμένει στο σκοτάδι της πλατείας.
Είμαι κι εγώ που, νεογέννητος ακόμα, φωνάζω στο προθάλαμο μήπως βρέθει κάποιος να μου δείξει που να πάω...

Η ουσιώδης διαφορά των φύλων...

Στο γνωστό τηλεπαιχνίδι της ζούγκλας "ραντεβού στα τυφλά" ο Ταρζάν κάθεται απέναντι από τρεις αιθέριες υπάρξεις και καλείται να διαλέξει. Ο ρωμαλέος ήρωας έχει πληροφορηθεί στα κρυφά από τον σκηνοθέτη, λίγο πριν αρχίσει η αναμετάδοση, ότι μια απ΄τις τρεις είναι όντως τσιμπημένη μαζί του, χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες. Η Τζέην εκείνη την ημέρα έχει ντυθεί στη πένα και προσπαθεί να τα δώσει όλα προκειμένου να την επιλέξει ο αγαπημένος της. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής το παιχνίδι διακόπτεται, καθότι η Τζέην από την αγωνία ζητά να κάνει την ανάγκη της. Την ώρα της κρίσης, και ενώ ο Ταρζάν διαισθάνεται την αποτυχία του, διαλέγει για το ταξίδι τη διπλανή της Τζέην, σκεπτόμενος ότι οι γυναίκες δε πάνε ποτέ τουαλέτα. Η Τζέην απογοητεύεται προς στιγμήν, αλλά το βάζει πείσμα και μετά από τρία τηλεπαιχνίδια, ούσα στη θέση πλέον του Ταρζάν, μεταξύ των τριών φερέλπιδων νεαρών και χωρίς τη βοήθεια του κοινού, επιλέγει αλάθητα και με χαρακτηριστική ευκολία τον άνδρα που τη γουστάρει . Το φιλοθεάμον κοινό τη δικαιώνει με ζητωκραυγές. Το μέλλον των ζευγαριών είναι αντικείμενο άλλης ιστορίας. Τελικό αποτέλεσμα: Ταρζάν - Τζέην 0-1...

Το αντίτιμο της μισαλλοδοξίας

Γεννήθηκε ερμαφρόδιτος ως είθισται...
Η μάνα του την ώρα που τον βύζαινε του τραγουδούσε ψιθυριστά: "παιδί μου εσύ ΕΙΣΑΙ...".
Μπήκε γρήγορα, μέσα σε κλίμα πλανεύτρας θαλπωρής, στον ντορό όσων "ΕΙΝΑΙ" και ξέχασε τον άλλο του λοβό. Περιεργαζόταν περιπαιχτικά όποιον "ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ" και του εξηγούσε εμπαθώς πως έχουν τα πράγματα.
Μια μέρα είδε στη πλατεία το θυμωμένο ασκέρι να δείχνει κάποιον που "ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ" και να φωνάζει: "Άρον άρον σταύρωσον αυτόν". Αργότερα την ίδια μέρα, συνάντησε τον αδερφό του στο σπίτι, που με δάκρυα στα μάτια, του πέταξε τριάντα αργύρια και έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση. Ο ναρκωμένος του λοβός, σε μια αναλαμπή, πρόβαλλε εικόνες απ' τη ζωή που δεν αντιλήφθηκε ποτέ.
Τα χρόνια που του απέμειναν τα πέρασε σιωπηλός, θητεύοντας στο κρυφό σχολειό του "ΠΕΡΙΠΟΥ"...

Στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι...

...κάτι άλλο απ' αυτό που ήταν στον προηγούμενο...
Όλα έχουν επόμενους τόνους...η ώρες, η καρδιά, οι εποχές...όλα!
Και ιδού η προσδοκία, που θεριεύει στη μήτρα κάποιας ωραιοπαθούς ματαιόδοξης μικρής και μετά μιαίνει το κόσμο μαζί με τα λοιπά υποπροϊόντα ατυχούς αποβολής.
Οδηγέ σταμάτα! Σ΄αυτόν το τόνο κατεβαίνω...

Η μαγική συνταγή της τούρτας - μπισκότο

Ο Γιώργος, δυο μέρες μετά από το πρωινό εκείνο που η Ηλέκτρα του ανακοίνωσε με σοβαρό ύφος ενήλικα ότι η σχέση τους δε μπορούσε να συνεχιστεί άλλο, σηκώθηκε απ' το κρεβάτι του με το κεφάλι βαρύ από τα βασανιστικά όνειρα της απουσίας. Αισθανόταν μια περίεργη πίεση στο στήθος, την οποία και απέδωσε στον παλαιστή σούμο που το βράδυ είχε κατσικωθεί ξάπλα επάνω του και δεν τον άφηνε να πάρει αέρα, μέχρι που ξύπνησε με κραυγές.
Κάθισε σε μια καρέκλα αποκαμωμένος, άναψε ένα τσιγάρο και το απόλαυσε κοιτάζοντας το υπερπέραν, χωρίς να σκέφτεται κάτι συγκεκριμένο Είχε ακούσει κάποτε από έναν κολλητό του για ένα καλό μαγαζί με γλυκά στην άλλη πλευρά της πόλης και καθότι φετιχιστής ήθελε πάντα να συνοδεύει τη πρόταση ανακωχής του με κατιτίς απτό. Σηκώθηκε, έβαλε με αργές κινήσεις το αγαπημένο της μακό και τράβηξε κατά ΄κει.
Η βαριά διπλοαμπαρωμένη πόρτα του καταστήματος με την λεζάντα από κίτρινο νέον "ζαχαροπλαστείο των θαυμάτων" άνοιξε διάπλατα στο άκουσμα των μαγικών λέξεων, κάτι σαν...
Βοήθησε την ζάχαρη
και σοκολάτα μαύρη
το δρόμο πίσω να διαβεί
και τη καρδιά μου να ΄βρει...
Η κυρούλα που καθόταν πίσω απ΄τον πάγκο με τα πολύχρωμα χειροτεχνήματα χαμογέλασε. Ήταν σαν να τον περίμενε και όταν είδε το απελπισμένο του βλέμμα, έγνεψε συγκαταβατικά Ο Γιώργος πήγε να πει κάτι, αλλά αυτή ήδη είχε χαθεί στο πίσω μέρος του μαγαζιού, μέσα στο παρασκευαστήριο
Σε λίγο βγήκε με μια λαχταριστή τούρτα - μπισκότο. "Πάρ΄τη γιε μου", του είπε "δωσ΄τη εκεί που ποθείς και μη πεις κουβέντα". Βγήκε από το ζαχαροπλαστείο με μια ζεστή αύρα να τον περιβάλλει και τράβηξε κατά το σπίτι της Ηλέκτρας.
Σε λίγο στεκόταν χαμογελαστός μπροστά της, προτείνοντας το γλύκισμα. Η Ηλέκτρα έβαλε τη τούρτα στο ψυγείο και κάθισαν στο σαλονάκι. Λόγια πολλά δεν ειπώθηκαν, ο καθένας κράτησε το μετερίζι του και στο τέλος χώρισαν με μια αγκαλιά - αντίο και με το Γιώργο να φεύγει δήθεν αξιοπρεπής και περήφανος μέσα σ' αυτό το περίεργο κλίμα εκεχειρίας του στυλ "δε φταίει κανείς", το άψογο άλλοθι για κάθε "πολιτισμένο χωρισμό".
Πέρασαν χρόνια από τότε, με τις πρώτες μέρες μετά το περιστατικό γεμάτες προσμονή (την έφαγε άραγε τη τούρτα;), ύστερα εκνευρισμό, ύστερα απογοήτευση και μετά τίποτα και δως του να σκέφτεται τη γιαγιά στο ζαχαροπλαστείο που του είχε πει ψέμματα.
Κάποιο απόγευμα του καλοκαιριού, που καθόταν στην πολυθρόνα του, τρίβοντας τα πονεμένα από αρθριτικά γόνατά του, χτύπησε το κουδούνι.
Σηκώθηκε αργά, στηρίχτηκε από τοίχο σε τοίχο και άνοιξε τη πόρτα. Τα υγρά της μάτια καθρέφτιζαν ακόμα την ομορφιά της πλάσης, το πρόσωπο καθαρό, απαλλαγμένο από πάθη, γαληνεμένο απ΄τη σοφία που άφησε ο χρόνος.
"Ξέρεις τη τούρτα - μπισκότο που μου έκανες δώρο νόμισα στην αρχή ότι την εξαφάνισα σε δυο βράδια...Στη πραγματικότητα πάντα ανακάλυπτα στο ψυγείο μου ένα καινούριο κομμάτι να απολαύσω, κάθε φορά που δραπέτευα από τους φαύλους κύκλους των προβλημάτων μου, όσες φορές ξεπέρασα τα εσκαμμένα, κάθε φορά που λησμονούσα να θαυμάσω την ευρωστία του κορμιού μου στο καθρέφτη, κάθε φορά που αμελούσα να χτενίσω τα μαλλιά μου, κάθε φορά που νόμιζα ότι καταλαβαίνω τον άλλο καλύτερα από μένα, κάθε φορά που ερωτευόμουν ερήμην...Και ήταν κάθε καινούρια φορά ακόμα πιο φρέσκια και νόστιμη και άφηνε τη γεύση να ζωγραφίζει στο μυαλό μου την εικόνα σου, άφθαρτη στο πέρασμα των χρόνων. Σε ευχαριστώ για τη συντροφιά!"

...την έπιασε από το χέρι και πήγαν μια βόλτα στο άπειρο...

Η καταστροφική απολυτότητα της τρέλας

...ενώ ο θετός υιός του Κλαύδιου είχε πάρει ήδη τις αποφάσεις του, συνάντησε την προηγούμενη της αποφράδας εκείνης ημέρας έναν γραμματικό της αυλής που του είπε ότι ότι το δηνάριο έχει πάντα δύο όψεις. Ο μικρός αυτοκράτορας έδειξε στην αρχή να προβληματίζεται, αλλά το ίδιο βράδυ μίλησε με τη μητέρα του, η οποία έβαλε τα πράγματα ξανά στη θέση τους, λέγοντάς του ότι η φιλοσοφία είναι για τους γραμματικούς και η εξουσία για τους ηγεμόνες. Ο αυτοκράτωρ κοιμήθηκε ήσυχος, αγκαλιά με το παραλήρημα μεγαλείου του.
Την επόμενη η Ρώμη παραδόθηκε στις φλόγες...

Η κοπέλα στο καροτσάκι και ο παππούς Αϊνστάιν

Πρωί κι εγώ να περιμένω το ραντεβού μου στο παρκάκι απέναντι απ' τον Ευαγγελισμό. Ένα ταξί σταματάει μπροστά μου, η πίσω πόρτα ανοίγει και προβάλλουν στην αρχή δυο βακτηρίες και ύστερα τα πόδια που ψάχνουν δειλά να βρουν πεζοδρόμιο.
Ο ταξιτζής ανοίγει το πορτ μπαγκαζ, βγάζει το διπλωμένο αναπηρικό καροτσάκι, μπαίνει βιαστικός ξανά στο αμάξι και γίνεται καπνός, αφήνοντας πίσω του τον έκπτωτο άγγελο, που στη ματιά του βλέπεις να καθρεφτίζεται ο κόσμος καθαρότερος, πιο όμορφος, μαζί με μια συγχώρεση για τον Δημιουργό του.
Προσπαθώ να τρέξω, να βοηθήσω αλλά τα πόδια μου έχουν καρφωθεί στο έδαφος. Δε ξέρω αν είναι το απαγορευτικό της βλέμμα ή η φωνή που λέει μέσα μου να αφήσω τα πράγματα να εξελιχθούν φυσικά στο δικό της χωροχρόνο.
Έτσι μένω απλά κομπάρσος να την παρακολουθώ, μια αργή χορογραφία με κινήσεις συντονισμένες και επιδέξιες: στήριξη του σώματος στη κολόνα του σηματοδότη, άνοιγμα της καρέκλας, στροφή με τα πόδια να μη πατούν στη γη, κάθισμα στο καροτσάκι, αποσυναρμολόγηση των βακτηριών, πορεία προς το ασανσέρ του μετρό, γύρισμα με πλάτη στο κουμπί, πάτημα του κουμπιού, γύρισμα με πρόσωπο προς την είσοδο του ασανσέρ... είσοδος. Η συνολική απόσταση των δέκα μέτρων διανύθηκε σε χρόνο που δύσκολα μπορούσα να αντιληφθώ.
Κι όλα αυτά με το ίδιο γαλήνιο, γεμάτο συγχώρεση βλέμμα.
Το βράδυ άκουγα στις ειδήσεις για την οικονομική κρίση, έβλεπα ανθρώπους να διαδηλώνουν για τα εργασιακά τους δικαιώματα και τη δυστυχισμένη μοντέλα να κλαίει υστερικά γιατί δε της έκατσε η φωτογράφιση.
Κι εκείνο το πρόσωπο πάντα καρφωμένο στο μυαλό μου να λέει: "Δε φταίτε εσείς που τη θεωρία της σχετικότητας την είδατε μόνο σαν μαθηματική εξίσωση, δε φταίτε εσείς που με τα υγιή σας μέλη παλεύετε αγωνιωδώς να δρασκελίσετε το μίζερο βίο σας σε νοσηρούς ρυθμούς fast forward"
Αργότερα στο κρεβάτι μου πάσχιζα να συμφιλιωθώ με τη συναισθηματική μου αναπηρία...

...όταν τα οράματα κουτουλάνε στα ντουβάρια

Εκείνο το ηλιόλουστο απόγευμα ο επίμονος κηπουρός Γουλιέλμος Αζαλέας πήρε τα σχέδια των κρεμαστών κήπων της Βαβυλώνας υπό μάλης και κίνησε για το κονάκι του βασιλιά Ψειρ.
Στα ανάκτορα τον περίμενε σύσσωμη η γαλαζοαίματη οικογένεια. Έκατσαν στο μεγαλοπρεπές σαλόνι και από τον απέναντι τοίχο το θηριώδες κεφάλι του αγριοσκίουρου που είχε θανατωθεί στο τελευταίο βασιλικό κυνήγι από τα έξυπνα βόλια της χαζής καραμπίνας του Ψειρ τους κοίταζε βαριεστημένο.
Ο Γουλιέλμος άπλωσε τα σχέδια των κήπων στο εβένινο τραπέζι και πήρε να τα εξηγήσει. Στη δεύτερη λέξη ο Ψειρ τον διέκοψε , πήρε τα σχέδια στα χέρια του και άρχισε να τα περιεργάζεται με βλέμμα αδηφάγο.
"Νομίζω..." είπε "ότι οι μολόχες που έχετε βάλει στην κύρια είσοδο δίνουν πολύ χρώμα, πράγμα που δε ταιριάζει στο δωρικό ύφος του ανακτόρου."
Σε αυτό το σημείο επενέβην η αιμοσταγής βαρέων βαρών (στο σώμα) γυναίκα του Ψειρ, βασίλισσα Αναφυλαξία:
-Άρχοντά μου θα έλεγα ότι οι μολόχες στην κεντρική είσοδο είναι μια χαρά, μέγα πρόβλημα είναι το μίνιμαλ του χλοοτάπητα όπισθεν της δυτικής εισόδου
- Σύνελθε γυναίκα! Τι είναι αυτά που λες; Ο χλοοτάπητας δίνει μια αίσθηση άπλας. Δεν χρειάζεται προσθήκες, δεδομένου του ήδη παραφορτωμένου εσωτερικού χώρου...άσε που θέλω να έχω μια άδεια πλευρά στο σπιτάκι μας, μήπως μπορέσω κάποια στιγμή να πειραματιστώ με το καινούριο μας ελικόπτερο.
Η μοναχοκόρη του ζεύγους Αυγούστα πήρε αμπάριζα: "Δε ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά αυτό που δε βλέπω εγώ είναι οι δυο σαρκοφάγοι κάκτοι που είχα ζητήσει για να κάθομαι στη σκιά τους και να απολαμβάνω τη τεκίλα μου.
Η γόνιμη διαφωνία για τη τελική διαμόρφωση του εξαιρετικά περιορισμένου οκτακοσίων στρεμμάτων εξωτερικού χώρου συνεχίστηκε για κάμποση ώρα.
Στο τέλος ο βασιλιάς Ψειρ ρώτησε τον επίμονο κηπουρό: "Εσείς κύριε Αζαλέα τι λέτε;"
Ο Γουλιέλμος δεν είπε λέξη, πήρε τα σχέδια, τα πέταξε στο ενεργειακό τζάκι της δυναστείας και το έβαλε στα πόδια.
Εκείνο το βράδυ ο επίμονος κηπουρός προσπαθούσε μάταια στον ύπνο του να συντονίσει τη κεραία του μυαλού του για να φαντασιωθεί την επόμενη δημιουργία του...
Την άλλη μέρα βγήκε στο λιμάνι, πήρε τη πρώτη υπερηχητική γαλέρα και ταξίδεψε για το "cavo tipota". Στο δρόμο δικαίωσε τους παλιούς νοικοκυραίους που στα στεριώματα του τσαρδιού τους σφάζανε κόκορες αντί για όνειρα...

Πρωταγωνιστές με το Σταύρο Θεοδωράκη

Ας αναπαράγουμε ένα στιγμιότυπο της πρόσφατης συνέντευξης του Σταύρου Θεοδωράκη με την υπουργό περιβάλλοντος κυρία Τίνα Μπιρμπίλη, στη γνωστή εκπομπή του επίσης γνωστού πασοκοκάναλου:

Θεοδωράκης:Είστε ανύπαντρη μητέρα...
Μπιρμπίλη: Και είμαι περήφανη γι' αυτό...
Σχόλιο γράφοντος: Το σύνθημα είναι "κορίτσια για όσες δε κατάλαβαν αν θέλετε να παραμείνετε περήφανες καλύτερα μόνες" (για να έχουν υγεία και τα παιδάκια σας). Μπράβο παιδιά! Ωραία πρότυπα! Δηλαδή μανδάμ η παντρεμένες που είναι και μητέρες είναι πατσαβούρες; (τα προοδευτικά μου πρότυπα μέσα)
Θεοδωράκης: Είστε νευρωτική με τη δουλειά σας...
Μπιρμπίλη: ...και ψυχωτική...
Σχόλιο γράφοντος: Γιούπιιιιι μας κυβερνούν αγχώδεις σχιζοφρενείς!!! (Τα χάπια σας κυρία μου, τα χάπια σας να μη ξεχνάτε...μη μας βάλετε καμιά φωτιά στα λίγα δάση που μας απέμειναν)


Κρίμα ρε Σταύρο και σε είχα και σε υπόληψη

Με βρήκε πάλι η ερημιά που μ' είχε χάσει

Να 'μαστε πάλιιι!!
Που πατάμε;
Πουθενά!!
Ακούει κανείς εκεί έξω;
Τι θες;
Ποιός είναι;
Ένας καθρέφτης που σε κοροιδεύει...
Θα σε σπάσω...
Δικαίωσέ με καλύτερα με λίγη μουσική (έτσι εξάλλου δε κάνεις με όλους;)
Ναι έτσι κάνω με όλους αλλά θα βελτιωθώ
Άστα αυτά τώρα πάρε ξεσκονόπανο και καθάρισέ με...
Ό,τι πεις!
http://rapidshare.com/files/352934215/new.part1.rar
http://rapidshare.com/files/352935284/new.part2.rar